Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Teresa Sofia Giesta da Silva Heiti ritgerðar: Vistfræði ljósátu á Íslandsmiðum Andmælendur: Dr. Bettina Meyer, prófessor við Alfred Wegener stofnunina, Bremerhaven, Þýskalandi og Carl-von-Ossietzky háskólann, Oldenburg, Þýskalandi. Dr. Russell Ross Hopcroft, prófessor við Alaska háskóla, Fairbanks, Bandaríkjunum. Leiðbeinandi: Dr. Ástþór Gíslason, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Guðrún Marteinsdóttir, prófessor Líf- og umhverfisvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Ólafur S. Ástþórsson, sjávarlíffræðingur á Hafrannsóknastofnun, rannsókna- og ráðgjafarstofnun hafs og vatna. Doktorsvörn stýrir: Dr. Anna Dóra Sæþórsdóttir, prófessor og deildarforseti Líf- og umhverfisvísindadeildar Háskóla Íslands. Ágrip Ljósáta er mikilvæg í vistkerfi Íslandsmiða. Vegna þess að stór hluti af frumframleiðslu svifþörunga berst til efri fæðuþrepa um ljósátu er líklegt að breytingar í stofnstærðum ljósátustofna segi til sín í vexti og viðgangi dýra sem eru ofar í fæðukeðjunni. Rannsóknir á vistfræði ljósátu eru því mikilvægar. Rannsóknin byggir á þremur ritrýndum greinum og einni sem liggur fyrir í handriti. Fyrsta greinin fjallar um árstíða- og langtímabreytingar ljósátu suðvestur, suður og suðaustur af landinu í tengslum við umhverfisþætti og svifgróður. Gögnin sem liggja til grundvallar eru bæði úr gagnasafni Hafrannsóknastofnunar og úr svonefndum átuvísum (Continuous Plankton Recorders) sem Sir Alister Hardy hafrannsóknastofnunin í Plymouth á Englandi sér um. Niðurstöðurnar sýndu að á árunum 1958 til 2007 minnkuðu ljósátustofnar suður og suðvestur af landinu. Í ritgerðinni er líkum leitt að því, að hlýnun sjávar á umræddu tímabili hafi valdið því þess að vorvöxtur plöntusvifs var tiltölulega seint á ferðinni sem aftur kann að hafa valdið því að það dró úr vexti ljósátu. Tvær greinar lýsa útbreiðslu, magni og aldurssamsetningu ljósátu umhverfis Ísland að vorlagi í tengslum við umhverfisþætti og vorvöxt plöntusvifs. Niðurstöðurnar sýndu að magn ljósátu tengist bæði ólífrænum þáttum (aðallega hita, seltu og botndýpi) og lífrænum (einkum magni og tímasetningu vorvaxtar svifgróðurs). Útbreiðsla sjógerða við landið hefur þannig mikil áhrif á vöxt og viðgang ljósátu. Til dæmis voru ljósátuegg og -lirfur mun algengari í hlýsjónum suður og vestur af landinu en í kaldari sjó fyrir norðan og norðaustan í maí 2013. Fullorðin dýr voru einnig algengust í hlýsjónum. Þannig var stærsta ljósátutegundin, náttlampi (Meganyctiphanes norvegica), algengust í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Augnsíli (Thysanoessa inermis) var hins vegar tiltölulega algengt allt í kringum land, en einsog náttlampi fannst mest af því í hlýsjónum fyrir sunnan og vestan. Í fjórðu greininni er gerð grein fyrir niðurstöðum rannsókna þar sem náttlampi var alinn við mismunandi hitastig í tilraunastöð Hafrannsóknastofnunar að Stað við Grindavík. Hitastig reyndist hafa mikil áhrif á úrgangslosun og dánartölu dýranna. Tíðni skelskipta jókst með auknu hitastigi. Um doktorsefnið Teresa Silva er fædd í Porto í Portúgal árið 1982. Hún lauk BS-prófi í sjávarlíffræði frá Tækniháskólanum í Leiria í Portúgal árið 2005 og BSc Hons prófi í sjávarlíffræði frá sama skóla árið 2006. Árin 2008-2011 starfaði Teresa á Hafrannsóknastofnun sem rannsóknamaður í rannsóknum á dýrasvifi. Árið 2012 hóf hún doktorsnám sitt við Háskóla Íslands. Árin 2015-16 vann hún meðfram doktorsnáminu sem aðstoðarkennari við Háskóla Íslands. Árið 2018 hefur hún unnið sem rannsóknamaður á Hafrannsóknastofnun. Teresa býr í Hafnarfirði og á eina dóttur, Diana, fædda árið 2014.

Doktorsefni: Milad Kowsari Heiti ritgerðar: Bayesísk kvörðun á eigindlegum líkönum af yfirborðshreyfingum í íslenskum jarðskjálftum og áhrif á jarðskjálftahættumat (e. Bayesian Inference of Empirical Ground Motion Models to Icelandic Strong-motions and Implications for Seismic Hazard Assessment) Andmælendur: Dr. John Douglas, lektor við Umhverfis- og byggingarverkfræðideild Háskólans í Strathclyde, Glasgow, Skotlandi. Dr. Fabrice Cotton, prófessor við Háskólann í Potsdam, GFZ Rannsóknarmiðstöð jarðvísinda, Þýskalandi. Leiðbeinandi: Dr. Benedikt Halldórsson, rannsóknaprófessor við Umhverfis- og byggingarverkfræðideild Háskóla Íslands, forstöðumaður rannsókna við Rannsóknarmiðstöð Háskóla Íslands í jarðskjálftaverkfræði, og sérfræðingur við úrvinnslu- og rannsóknasvið Veðurstofu Íslands. Einnig í doktorsnefnd: Dr. Sigurjón Jónsson, prófessor í jarðeðlisfræði við King Abdullah vísinda- og tækniháskólann í Saudi Arabíu. Dr. Birgir Hrafnkelsson, prófessor í tölfræði við Raunvísindadeild Háskóla Íslands. Dr. Jónas Þór Snæbjörnsson, prófessor við Tækni- og verkfræðideild Háskólans í Reykjavík. Doktorsvörn stýrir: Dr. Bjarni Bessason, prófessor við Umhverfis- og byggingarverkfræðideild Háskóla Íslands. Ágrip Ísland er virkasta jarðskjálftasvæði í norðurhluta Evrópu. Þrátt fyrir það er þróun dvínunarlíkinga fyrir yfirborðshreyfingar af völdum jarðskjálfta áskorun vegna skorts á gögnum, en slíkar dvínunarlíkingar eru nauðsynlegar fyrir mat á jarðskjálftavá sem er undirstaða jarðskjálftahönnunar mannvirkja. Í mörgum tilfellum hafa því líkingar frá jarðskjálftasvæðum í öðrum löndum verið notaðar. Þessar líkingar ná hins vegar ekki að lýsa á fullnægjandi hátt þeim jarðskjálftahreyfingum sem mælst hafa í stórum jarðskjálftum á brotabelti Suðurlands. Engu að síður hafa sumar þessara líkinga nauðsynlega eiginleika sem lýsa mettun yfirborðshreyfinga frá stórum jarðskjálftum, sér í lagi nálægt jarðskjálftasprungunum sjálfum. Í þessu verkefni er fyrst sýnt fram á að líkingar fyrir önnur lönd eru afar óviðeigandi fyrir íslenskar aðstæður. Af þeim sökum eru líkingarnar endurkvarðaðar fyrir íslenskar yfirborðshreyfingar í miðlungs til stórum jarðskjálftum á Suðurlandi. Kvörðunin er framkvæmd með Bayesískum tölfræðiaðferðum sem nýta Monte Carlo hermun á Markov-keðjum. Þessi aðferð nýtir upplýsingar um stika líkansins í formi upphafsþéttifalla sem hafa leiðbeinandi áhrif á niðurstöðurnar í ljósi þeirra gagna sem til eru. Hinar nýju dvínunarlíkingar lýsa íslenskum yfirborðshreyfingum afar vel og hafa að auki þá eiginleika sem vænst er fyrir jarðskjálfta af stærðum sem er ekki að finna í íslenskum gögnum. Þá hefur ný aðferð til vals á slíkum líkönum fyrir mat á jarðskjálftavá verið þróuð og næmi mats á jarðskjálftavá á Norðurlandi verið ákvarðað miðað við upprunaleg og endurkvörðuð líkön. Sýnt er að áreiðanleiki matsins eykst við notkun hinna nýju líkinga, bæði í fjar- og nærsviði jarðskjálfta. Líkönin sem hafa verið þróuð í þessu verkefni eru því sérstaklega vel fallin til notkunar í endurmati á jarðskjálftavá á Íslandi. Um doktorsefnið Milad Kowsari er fæddur árið 1986 í Íran. Hann hlaut meistaragráðu í byggingarverkfræði frá Háskólanum í Kúrdistan, Íran, árið 2012 þar sem hann hlaut einnig viðurkenningu fyrir rannsóknir sínar sem fjölluðu um beitingu nýrra tölfræðiaðferða við mat á jarðskjálftahættu í Teheran í Íran. Hann sinnti einnig stundakennslu ásamt því að birta greinar og bókarkafla um rannsóknir sínar. Doktorsnám hans í jarðskjálftaverkfræði við Háskóla Íslands var hluti af öndvegisverkefni Rannís sem hófst árið 2015. Samhliða því hefur hann sótt námskeið í Bayesískri tölfræði við Háskóla Íslands og námskeið í jarðskjálftaverkfræði við Háskólann í Patras í Grikklandi. Eftir doktorsnámið liggja fjórar tímaritsgreinar, þar af tvær þegar birtar, og sex ritrýndar ráðstefnugreinar, auk margra fyrirlestra og veggspjalda á ráðstefnum. Hann hefur hlotið doktorsstyrk Eimskipafélagsins til eins árs úr Rannsóknarsjóði Háskóla Íslands árið 2018, og tvo ferðastyrki frá Erasmus+ áætluninni til að stunda rannsóknir við Háskólann í Patras og Háskólann í Potsdam, Þýskalandi.